fbpx

bookmark_borderOdszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość

Obowiązek zapłaty odszkodowania za wywłaszczaną nieruchomość oraz wysokość tego odszkodowania określa w decyzji starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu. Wysokość odszkodowania uzależniona jest do wartości rynkowej nieruchomości, którą ustala rzeczoznawca majątkowy biorąc pod uwagę następujące okoliczności:
  • rodzaj nieruchomości,
  • położenie nieruchomości,
  • sposób użytkowania nieruchomości,
  • przeznaczenie nieruchomości,
  • stan nieruchomości,
  • aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami,
  • obciążenie nieruchomości prawami rzeczowymi.
Bierze się przy tym pod uwagę stan, przeznaczenie i wartość nieruchomości na dzień wydania decyzji o wywłaszczeniu.

Właściciel nieruchomości na każdym etapie postępowania – także w odwołaniu i skardze do sądu administracyjnego – może wskazywać wady i nieprawidłowości w sporządzonej przez rzeczoznawcę majątkowego wycenie, dążąc w ten sposób do ustalenia możliwie najwyższej wartości nieruchomości. To właśnie czynności podjęte w tym obszarze będą miały znaczenie dla ustalenia wysokości odszkodowania. Zasada jest taka, że im wyżej zostanie wyceniona nieruchomość, tym wyższe odszkodowanie się za nią należy. Skuteczne podważanie wycen rzeczoznawców majątkowych jest bowiem możliwe, o czym już na tym blogu pisałam (aby zapoznać się z tym postem kliknij tutaj).

Za zgodą właściciela wywłaszczanej nieruchomości w ramach odszkodowania może on otrzymać inną nieruchomość (nieruchomość zamienną). W takiej sytuacji warto powalczyć o to, aby taka nieruchomość zamienna – dla potrzeb tego postępowania – została wyceniona przez rzeczoznawcę majątkowego jak najniżej. Jeżeli bowiem nieruchomość zamienna będzie mieć wartość niższą niż nieruchomość wywłaszczana, powstałą różnicę wyrównuje się poprzez dopłatę pieniężną.
Zapłata odszkodowania powinna nastąpić w ciągu 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu.
Powyższe dotyczy także użytkownika wieczystego wywłaszczanej nieruchomości, a także osoby mającej do wywłaszczanej nieruchomości inne prawo rzeczowe (np. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, użytkowanie, służebność).

bookmark_borderPodział nieruchomości

Podział nieruchomości następuje w postępowaniu administracyjnym na wniosek osoby mającej interes prawny w dokonaniu podziału nieruchomości. Osoba ta ponosi również koszty tego postępowania.

Prawidłowo złożony wniosek wymaga dołączenia do niego szeregu dokumentów, w tym przede wszystkim wstępnego projektu podziału i mapy z projektem podziału. Oznacza to, że jeszcze przed złożeniem wniosku wnioskodawca musi zlecić uprawnionemu geodecie przygotowanie i opracowanie w/w dokumentów.

Podział nieruchomości następuje poprzez zatwierdzenie załączonego do wniosku projektu podziału. Organami uprawnionymi do wydania takiej decyzji są wójt, burmistrz albo prezydent miasta, na obszarze którego znajduje się nieruchomość.

Wnosząc o podział nieruchomości trzeba liczyć się z koniecznością uiszczenia opłaty adiacenckiej. Jest to opłata pobierana w razie wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału dokonanego na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego. Obowiązek uiszczenia opłaty oraz jej wysokość jest ustalana w osobnym postępowaniu administracyjnym (patrz także: opłata adiacencka).

Co do zasady podział nieruchomości musi być zgodny z ustaleniami planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wyjątki od tej zasady dotyczą podziału nieruchomości dokonywanego w celu:

  • zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę, jeżeli podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli, wskazanych we wspólnym wniosku, budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z tych budynków;

  • wydzielenia działki budowlanej, jeżeli budynek został wzniesiony na tej działce przez samoistnego posiadacza w dobrej wierze;

  • wydzielenia części nieruchomości, której własność lub użytkowanie wieczyste zostały nabyte z mocy prawa;

  • realizacji roszczeń do części nieruchomości, wynikających z przepisów niniejszej ustawy lub z odrębnych ustaw;

  • realizacji przepisów dotyczących przekształceń własnościowych albo likwidacji przedsiębiorstw państwowych lub samorządowych;

  • wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej;

  • wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej;

  • wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego;

  • wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o pozwoleniu na realizację inwestycji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych;

  • wydzielenia działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego;

  • wydzielenia działek gruntu na terenach zamkniętych.


Jeżeli podoba Ci się ten artykuł, udostępnij go:

bookmark_borderMożna skutecznie kwestionować decyzję opartą na operacie szacunkowym nieruchomości

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przychylił się do zarzutów i argumentów przedstawionych przeze mnie w skardze na decyzję o nałożeniu na mojego Klienta obowiązku zapłaty tzw. opłaty adiacenckiej (opłata należna gminie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości po przeprowadzeniu jej podziału na wniosek właściciela). Sprawę opisałam już na blogu, klikając tutaj przejdziesz do tego tekstu.

Uchylając decyzje organów I i II instancji stwierdzające obowiązek zapłaty, Sąd Administracyjny stwierdził w szczególności, że obowiązkiem organu administracji publicznej w sprawie o ustalenie opłaty adiacenckiej jest dogłębna analiza sporządzonego dla potrzeb tego postępowania operatu szacunkowego, także w kontekście podnoszonych przez stronę zarzutów co do jego prawidłowości. Oznacza to, że warto wskazywać konkretne uchybienia w operatach szacunkowych stanowiących podstawy wydawania decyzji, konsekwencją których jest obowiązek zapłaty daniny publicznej. Jak się bowiem okazuje, operaty szacunkowe, chociaż sporządzane przez fachowców, nie są wolne od wad, przez co wydawane na ich podstawie decyzje prowadzą do niekorzystnych skutków finansowych dla właścicieli nieruchomości.

Wkrótce uzasadnienie wyroku powinno być dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod sygn. akt VIII SA/Wa 746/13.


Podobał Ci się artykuł? Udostępnij go: