fbpx

bookmark_borderCzego można żądać w sprawie o zniesienie współwłasności

Zniesienia współwłasności w drodze postępowania sądowego można żądać w każdym czasie, jeżeli nie ma zgody właścicieli na dalsze wspólne nią gospodarowanie, w tym sprzedaż na wolnym rynku.

W postępowaniu o zniesienie współwłasności możliwe są następujące rozstrzygnięcia sądu:

  • podział nieruchomości (jeżeli jest to prawnie i geodezyjnie możliwe) i przyznanie każdemu ze współwłaścicieli na własność powstałych w ten sposób nieruchomości, z ewentualnymi spłatami w wypadku różnicy wartości tych nieruchomości,
  • przyznanie całej nieruchomości na własność jednego ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych współwłaścicieli,
  • sprzedaż licytacyjna nieruchomości i podział kwoty uzyskanej ze sprzedaży.

Jednak poza tak rozumianą istotą sprawy o zniesienie współwłasności w postępowaniu tym sąd rozstrzyga także o wzajemnych roszczeniach współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. Co istotne zgłaszanie takich roszczeń po prawomocnym zakończeniu postępowania o zniesienie współwłasności jest spóźnione i podlega oddaleniu przez sąd na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawie zniesienia współwłasności.

Formułując wniosek o zniesienie współwłasności należy zatem pamiętać o ujęciu w nim wszystkich roszczeń, jakie w danym dniu przysługują nam względem pozostałych właścicieli. W przeciwnym razie możemy utracić możliwość ich dalszego dochodzenia w sądzie. Z tego samego powodu ważne jest także odpowiednie formułowanie wniosków, aby precyzyjnie wskazywały na podstawy faktyczne i prawne poszczególnych żądań. Dotyczy to nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych uczestników postępowania zamierzających aktywnie uczestniczyć w takim postępowaniu wysuwając własne oczekiwania co do jego wyniku.


Jeżeli podoba Ci się ten artykuł, udostępnij go:

bookmark_borderDarowizna nieruchomości a podział majątku wspólnego małżonków

Z życia wzięte: nasza klientka wspólnie ze swoim mężem zawarła umowę o nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (ówczesna odmiana umowy deweloperskiej), jednakże przed nabyciem wybudowanego już mieszkania doszło do konfliktu pomiędzy małżonkami, w wyniku którego zawarli umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej. Tego samego dnia w formie aktu notarialnego mąż klientki wyraził zgodę na to, aby nabyła ona samodzielnie prawo do w/w lokalu mieszkalnego i stwierdził, że środki przeznaczone na zakup mieszkania pochodziły z majątku osobistego żony. W związku z tym pani sama (bez męża) zawarła ze spółdzielnią mieszkaniową umowę o ustanowieniu na jej rzecz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Następnie umową darowizny prawo to przekazała na rzecz swojej matki, która przekształciła je w odrębną własność lokalu. Mąż, jak tylko się o tym dowiedział, złożył przed notariuszem oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych swojego wcześniejszego oświadczenia (pochodzenie środków na zakup mieszkania i zgoda na nabycie go tylko przez żonę).

W takim stanie rzeczy pan-mąż wystąpił przeciwko żonie i teściowej z powództwem o stwierdzenie nieważności w/w umowy darowizny zawartej pomiędzy żoną i jej matką.

Ostatecznie sprawa zakończyła się wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który zmienił zaskakujący wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie i oddalił powództwo w całości.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w sposób nie budzący wątpliwości uzasadnił brak interesu prawnego pana-męża w żądaniu stwierdzenia nieważności umowy darowizny wskazując zwłaszcza na możliwość dochodzenia przez niego roszczeń w innym postępowaniu oraz brak skutków w sferze majątkowej powoda w razie wydania oczekiwanego przez niego wyroku (mieszkanie nadal nie byłoby w jego majątku, lecz wyłącznie w majątku żony).

Wniosek na przyszłość z tego płynie taki, żeby podobne sprawy małżonkowie i byli małżonkowie załatwiali w sprawach o podział majątku wspólnego. Wówczas sąd ustala stan majątku na dzień ustania ustroju wspólności majątkowej i ten majątek dzieli, niezależnie od dalszych umów zawieranych po powstaniu rozdzielności majątkowej.    


Podoba Ci się artykuł? Udostępnij go:

bookmark_borderKiedy pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości powstanie konflikt uniemożliwiający prawidłowe zarządzanie nieruchomością

Kiedy pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości powstanie konflikt uniemożliwiający prawidłowe zarządzanie nieruchomością wspólną należy wystąpić do sądu z wnioskiem o ustanowienie zarządcy sądowego rzeczy wspólnej. Łatwo powiedzieć, trudniej wykonać i przewidzieć możliwe konsekwencje ustanowienia takiego zarządu. Poniżej zamieszczam zatem praktyczne informacje dotyczące konstrukcji wniosku oraz przedstawiam ogólne zasady sprawowania zarządu pod nadzorem sądu.

Wniosek należy złożyć w sądzie rejonowym właściwym miejscowo według miejsca położenia nieruchomości. Na wstępie podajemy swoje imię, nazwisko i adres zamieszkania jako wnioskodawcy oraz imiona, nazwiska i adresy zamieszkania pozostałych współwłaścicieli nieruchomości jako uczestników postępowania. Następnie formułujemy do sądu wniosek o ustanowienie zarządu sądowego dla nieruchomości z dokładnym opisem nieruchomości zawierającym w szczególności miejsce jej położenia. Kolejną część wniosku stanowi uzasadnienie, z którego powinno wynikać, dlaczego domagamy się od sądu ustanowienia zarządcy. Wniosek kończy się własnoręcznym podpisem osoby, która go składa.

Przed wystąpieniem z powyższym wnioskiem warto pamiętać, że ustanowienie zarządcy sądowego ogranicza prawa właścicielskie. Od chwili jego ustanowienia zarządca sądowy zajmuje się sprawami zwykłego zarządu z wyłączeniem współwłaścicieli. Dotyczy to m.in. pobierania pożytków i innych dochodów z rzeczy, w tym ich dochodzenia przed sądem, zawierania umów najmu lokali i o dostawę mediów, a także ich wypowiadania. Jednocześnie zarządca ustanowiony przez sąd podlega jego kontroli, która realizuje się poprzez obowiązki składania sądowi sprawozdań w wyznaczonych terminach.


Podoba Ci się artykuł? Udostępnij go: